ديگر نزد تو مىآيم و بدهىات را مىپردازم ؛ در غير اين صورت هزار درهم بدون مدت و بدون قيد و شرط به تو بدهكارم . آن‌گاه بر اين مطلب گواه مىگيرد . پس از مدتى گواهان را براى اداى شهادت فرا مىخواند . امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : شايسته نيست شهادت دهند مگر به حق و براى طلبكار جز گرفتن حق جايز نيست ، ان‌شاءالله . » باب 11 حكم گرفتن درهم به‌جاى دينار توسط حواله داده شده 1463 - ( 1 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام عليه السلام سؤال كردم : شخصى از ديگرى دينار طلبكار است ، پس شخص سومى را براى گرفتن دينار به او حواله مىدهد . آيا حواله گيرنده مىتواند به قيمت روز درهم بگيرد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . » اين حديث از داود بن سرحان نيز روايت شده است . ارجاعات گذشت : در روايات باب چهل و يكم از باب‌هاى خريد و فروش ، مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 12 حكم عدم مراجعه حواله داده شده به حواله دهنده پس از حواله 1464 - ( 1 ) ابو ايوب خزّاز از امام صادق عليه السلام سؤال كرد : « شخصى طلبكار خود را براى گرفتن طلبش به ديگرى حواله مىدهد . آيا حواله گيرنده مىتواند به حواله دهنده مراجعه كند ؟ امام عليه السلام فرمود : هرگز به او مراجعه نمىكند ، مگر آن‌كه بدهكار پيش از آن مفلس شده باشد . » اين حديث از منصور بن حازم نيز روايت شده است .